headerimage

uitwisseling 2018 woensdag 25 april

dag 6 Jeruzalem

 

Hieronder de verslagen van 2 van de gasten.

 

1.
Nadat iedereen weer een plekje in de bus had gevonden en onze gids zich van koffie had voorzien - we hadden er allemaal belang bij dat zijn stem gesmeerd bleef - reden we om 08:30 uur Kfar Saba uit, op weg naar Jeruzalem. De gids vertelde ons onderweg verschillende Bijbelse verhalen, onder andere over de tien + twee stammen, de koningen Saul, David en Salomon en ook over Maria en Elisabeth. We hingen aan zijn lippen totdat we bij Yad Vashem: het nieuwe Holocaustmuseum, waren gearriveerd.

 

Daar verlieten we de bus, waarbij we ook een rood-wit-blauwe bloemenkrans en een boeket in dezelfde kleuren meenamen. Terwijl we allemaal van headsets werden voorzien, stelde onze Nederlandstalige gids zich voor. Zij zou ons het hele museum door begeleiden.

 

Onze eerste gang was naar de boom met het bordje van Kees Chardon, die deel uitmaakt van Judi's persoonlijke geschiedenis. Daar werd een rood-wit-blauw boeket gelegd, met een paar persoonlijke woorden.

 

Via een indrukwekkend monument voor de vele Joodse kinderen die zijn omgebracht, kwamen we bij 'The Valley of Communities', enorme hoge muren met plaatsnamen in landen uit de hele wereld waar Joodse gemeenschappen deels of helemaal zijn vernietigd. Daar legden we de krans bij de muur met Nederlandse plaatsnamen, waaronder Delft, en stonden samen we even stil bij wat dat soms nog steeds mensen doet en dat het nog altijd niet voorbij is.

 

Daarna gingen we het hoofdgebouw in. Onze Nederlandstalige gids nam ons mee door alle tentoonstellingen en maakte daarmee voor ons een keuze uit de enorme hoeveelheid informatie. Het was heel druk, maar dankzij haar zat er lijn in de dingen die we zagen en hoorden en kregen we veel mee van de rol die Nederland en Nederlanders hebben gespeeld. Ook letterlijk gingen we steeds dieper en werd het steeds duisterder. Gelukkig werd het wel weer licht toen we het einde van de tentoonstellingen en het museum hadden bereikt en het gebouw weer verlieten.

 

We lunchten vervolgens - nadat onze buschauffeur een knap staaltje sturen-in-een-krap-straatje had laten zien - bij 'Gardens Restaurant', waar de obers veel borden tegelijk konden balanceren.

 

Onze volgende stop was op de Olijfberg, waar we bij een uitzichtpunt met een prachtig zicht op de stad en op een dal vol grafstenen, weer een geschiedenisles kregen van de gids over diverse personen en plekken in Jeruzalem. Zo leerden we dat geen enkele kerk of tempel per ongeluk op die plek is terecht gekomen.

 

Daarna bezochten we de Pater Noster kerk en gingen we nog even naar het oude stadscentrum waar een paar van ons kans zagen nog even de Gatseminikerk en de zaal van het laatste avondmaal te bekijken voordat we samen nog naar de laatste rustplaats van Maria gingen. Ook dat ging vergezeld van uitleg van onze gids.

 

Toen we weer buiten kwamen was het zachtjes gaan regenen, maar dat ging al snel over in een forse bui. Ons bezoek aan de stad moest jammer genoeg worden gestaakt. We kregen onderweg nog wel uitleg over de Klaagmuur en we oefenden ons 'Delft-lied'.

 

Voordat we de stad uit waren hadden we ook nog even een 'life-experience of Jerusalem-traffic': auto's die voorrang nemen en ons en elkaar klem zetten, wat vervolgens ook weer oploste. De regen ging over in hagel en de gids vertelde door over de kruisigingen en de dood en verrijzenis van Jezus, terwijl we terugreden naar Kfar Saba, waar het gelukkig droog was.

 

We aten bij ons gastgezin, waar onze gastheer weer heerlijk had gekookt. We bespraken wat we allemaal hadden beleefd en maakten plannen voor ons volgende bezoek, want er is nog zoveel meer te bewonderen!

 

Daarna wandelden we samen naar het gebouw waar de afscheidsavond werd gehouden. Daar stonden hapjes en drankjes en werden foto's geprojecteerd van onze afgelopen week. We hebben zoveel gedaan en gezien!

 

Judi sprak een dankwoord namens ons allen en citeerde nog even Zeev Geller, de toenmalige burgemeester van Kfar Saba, die naar aanleiding van contact met de burgemeester van Delft, de heer Van Ravesloot na de zesdaagse oorlog in 1967 vroeg: Hebben jullie hulp nodig? Het antwoord van de heer Geller was: "We don't need help, we need friends!", wat natuurlijk nog steeds heel belangrijk is en wat we deze week opnieuw hebben beleefd.

 

We zongen ons 'Delft-lied' en konden onze gastgezinnen boeketten bloemen overhandigen als dank. Natuurlijk werd er nog veel meer verteld en aangehaald en bedankt, voordat we allemaal weer met onze gastgezinnen meegingen. Wat nog het meest bleef hangen was de hartelijkheid en het enorme gevoel van dankbaarheid voor deze belevenis.

 

2.
Om veiligheidsredenen werd het programma van dag 5 en 6 op het laatste moment verwisseld en dus bezochten wij op de woensdag Jeruzalem. Op de snelweg nr. 1 tussen Tel Aviv en Jerusalem kwam ik voor mij bekende plaatsen tegen als de Shoresh (motel op de berg) en Latrun (prachtige omgeving daar).

 

In Jeruzalem bezochten wij eerst de gedenkplaats van verzetsheld Kees Chardon en daar werd door Karel Klok een bloemstuk neergelegd. Het bezoek aan Yad Vashem vervolgens was indrukwekkend en erg emotioneel. Bij de kranslegging bij het monument voor de gevallenen in de 2e wereldoorlog vertelde een van de deelnemers aan de uitwisseling ons een zeer persoonlijk en emotioneel verhaal.

 

Hierna vertrokken we met de bus naar de Olijfberg en hadden we een geweldig uitzicht over Jeruzalem. We bezochten het hof van Gethsemane en the last supper room. Nadat wij het graf van koning David hadden bezocht en de kerk wilden verlaten, was er een enorme regenbui losgebarsten, compleet met hagelstenen en moest de organisatie het programma noodgedwongen inkorten.

 

Het was teleurstellend dat wij nu niet de Klaagmuur konden bezoeken. Je moet hiervoor heel veel trappen op en af en het risico op ongevallen was gewoon veel te groot. Heel erg jammer voor de mensen die voor de eerste keer Israël bezochten. Zelf had ik de Klaagmuur al vaker bezocht en was het voor mij niet zo'n probleem.

 

We gingen dus weer terug naar Kfar Saba en bij het verlaten van Jeruzalem kwamen we nog in een flinke file terecht. Exact om 18.00 uur waren we terug bij de gastgezinnen in Kfar Saba.

 

↑ top