headerimage

uitwisseling CLD - Rabin High School - verslag

door Willem Jan Pijnacker Hordijk, docent godsdienst CLD

 

 

De stedenband Delft en Kfar Saba, al toe aan haar 10e lustrum in 2018, mag bekend worden verondersteld. Daarbinnen bestaat ook al weer vijf jaar een uitwisseling tussen de twee middelbare scholen: het Christelijk Lyceum Delft en de Rabin High School. Ik ben bevoorrecht om al vier keer dit te mogen helpen organiseren en leg u graag uit waarom ik zo enthousiast ben over deze en andere uitwisselingen.

 

Met groepen van een man of 25 leerlingen uit de bovenbouw van het VWO en Havo met twee of drie docenten als begeleiders, waren we eerst gastheer en gastdame voor totaal onbekende gasten uit Israël. In één week lieten wij hen in december Nederland zien. Natuurlijk moeten we het meeste overslaan, maar wel staan op het bezoeklijstje: de synagoge en binnenstad van Delft, een ontvangst op het Stadhuis, het Anne Frankhuis in Amsterdam, Madurodam of het Vredespaleis, de regeringsgebouwen in Den Haag, Panorama Mesdag, de waterwerken rond en kubuswoningen in Rotterdam. Elk jaar variëren we in deze en andere bezienswaardigheden. Natuurlijk zijn er allerlei spelregels en wordt er vooral voor onze gasten gelet op veiligheid. Voor onze Israëlische gasten is dit best een intensief programma, temeer als we bedenken dat na het formele programma er ook nog een informeel programma is wat zij zelf onderling bepalen, zodat hun daadwerkelijk verblijf bij het gastgezin maar van korte duur is. De beste gesprekken vinden gewoon aan de keukentafel van het gastgezin plaats.

 

 

 

 

Enkele maanden later volgt dan ons tegenbezoek. We zijn dan geen onbekenden meer voor elkaar. Dan sloven zij zich uit om ons in een week Israël te laten zien, met als vaste hoogtepunten Yad Vashem (dit beroemde Holocaustmuseum is eigenlijk meer een dieptepunt ...), en ook als de veiligheid in Jeruzalem dit toelaat de Klaagmuur, rijden door de woestijn voor de beklimming van het rotsmassief Masada, daarna zwemmen in de Dode Zee, wandelen door de metropool Tel Aviv en Jafo, bezoeken van minstens één historische kerk, rijden rond het Meer van Galilea, enz. Maar vooral gaat het er om andere mensen in een totaal andere setting te ontmoeten.

 

We leren:
  • elkaar met alle verschillen te respecteren en te waarderen en slikken zo antigif tegen polarisatie;
  • vooroordelen / stereotypen zoveel mogelijk weg te laten nemen;
  • om niet over de ander te spreken maar met de ander, die nog steeds anders is en anders doet;
  • juistheid van de spreuk van David Ben-Goerion, de eerste premier van de moderne staat Israël: "Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist." Dit onmogelijke land en volk, wat bol staat van problemen, leeft desondanks elke dag verder.
  • leren nuanceren in bescheidenheid;
  • tot een goede wereldburgergevormd te worden;
  • ons te oefenen in gastvrijheid;
  • onze zelfstandigheid te bevorderen. We leren ons te redden in een andere cultuur met andere taal, ander voedsel, andere gewoonten;
  • een andere cultuur, godsdienst, taal, tradities, enz. kennen. Dit gaat helemaal gebeuren als we ook samenkomen met delegaties uit andere landen die gelijktijdig onze school bezoeken;
  • onze horizonte verbreden, onze oogkleppen af te zetten;
  • dat alles met alles te maken heeft, we zijn dus vakoverstijgend bezig. Bijbelse geschiedenis en profane geschiedenis raken elkaar vaak. Yad Vashem is hiervan een voorbeeld. Zo'n afschuwelijke genocide mag immers NOOIT meer gebeuren, en daarom moeten we dus van de geschiedenis blijven leren. Maar ook biologie vloeit moeiteloos over in aardrijkskunde, in godsdienst, in geschiedenis, in Engels, in economie, in natuurkunde. Alles heeft immers met alles te maken.
  • in groepjes leerlingen te presenteren aan onze gastheren en -dames en later aan onze ouders wat we gezien en beleefd hebben.;
Voorwaar een didactisch verantwoorde trip!

 

Zo worden goede ambassadeurs van Nederland en Israël opgeleid. Zo konden we wat integreren in deze Rabin Highschool. Onze delegatie mocht immers best gezien worden.

 

In totaal twee weken is er iets heel moois en kostbaars opgebouwd. Relaties zijn aangegaan, vriendschappen (voor het leven?) gegroeid, vooroordelen zijn verwijderd, de horizon en de blik op de wereld verbreed en verwijd en er zijn betere wereldburgers gevormd. Zij zijn de mensen die hun eigen ouders zelf dit wonderlijke land wil laten zien en goede bruggenbouwers kunnen zijn.

↑ top